انتخاب دقیق محل برش، در جراحی سینه، چگونه انجام می‌شود؟

انتخاب محل برش در جراحی سینه یکی از تصمیم‌های کلیدی و تخصصی در این عمل محسوب می‌شود و بر نتیجه زیبایی، میزان جای جراحی و اسکار، روند ترمیم بافت و حتی ایمنی جراحی تأثیر می‌گذارد. محل برش حاصل ارزیابی هم‌زمان آناتومی سینه، نوع جراحی موردنظر، هدف بیمار و محدودیت‌های پزشکی است. درک این فرایند به متقاضی کمک می‌کند تا بداند چرا برای هر فرد، محل برش مشخص می‌تواند بهترین گزینه باشد و چرا نسخه واحدی برای همه وجود ندارد.

انتخاب محل برش در جراحی سینه چیست و چرا اهمیت دارد؟

انتخاب محل برش در جراحی سینه به معنای تعیین نقطه‌ای دقیق برای ورود جراح به بافت سینه است، تصمیمی که مسیر دسترسی به فضای قرارگیری پروتز، میزان دید و کنترل جراح و نحوه ترمیم بافت را مشخص می‌کند. این انتخاب از پیش تعیین‌شده نیست و بر اساس آناتومی سینه، هدف جراحی و برنامه‌ریزی فنی عمل انجام می‌شود. محل برش باید به‌گونه‌ای انتخاب شود که هم امکان اجرای ایمن جراحی را فراهم کند و هم کمترین اثر ظاهری پس از ترمیم باقی بماند.

اهمیت این تصمیم زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم محل برش بر نتیجه زیبایی اثر می‌گذارد. جای جراحی، میزان دیده‌شدن آن در حالت ایستاده یا خوابیده، تقارن نهایی سینه‌ها و حتی حس نوک سینه می‌توانند تحت تأثیر محل برش قرار گیرند. برشی که با شرایط بدنی فرد هم‌خوانی نداشته باشد، احتمال جابه‌جایی پروتز، ترمیم طولانی‌تر یا نارضایتی ظاهری را افزایش می‌دهد.

در واقع نوع پروتز، اندازه آن، قرارگیری زیر یا روی عضله و وضعیت بافت سینه تعیین می‌کنند که کدام مسیر دسترسی، ریسک کمتری دارد. در برخی موارد، محل برش مناسب می‌تواند خطر آسیب به مجاری شیردهی یا اعصاب حسی را کاهش دهد و کنترل بهتری بر خونریزی و جای‌گذاری پروتز ایجاد کند. به همین دلیل، این تصمیم حاصل ارزیابی دقیق و تجربه جراح است و باید در کلینیک‌های معتبر مانند مطب دکتر نجف بیگی به‌عنوان بهترين دکتر پروتز سینه در تهران مورد ارزیابی قرار گیرد.

چه عواملی در انتخاب محل برش در جراحی سینه نقش دارند؟

انتخاب محل برش در جراحی سینه نتیجه جمع‌بندی چندین فاکتور پزشکی، آناتومیک و زیبایی‌شناختی است. جراح پیش از عمل، ساختار سینه، هدف جراحی، نوع پروتز و انتظارات فرد را کنار هم قرار می‌دهد تا مسیری انتخاب شود که بیشترین کنترل جراحی و کمترین عارضه احتمالی را به همراه داشته باشد. به همین دلیل است که محل برش مشخص ممکن است برای یک فرد ایده‌آل باشد، اما برای فردی دیگر انتخاب مناسبی محسوب نشود. در جدول زیر به معرفی این عوامل می‌پردازیم.

بررسی بهترین محل برش برای جراحی سینه

بررسی بهترین انتخاب محل برش در جراحی سینه و پروتز سینه به این معنا خواهد بود که مسیر دسترسی جراح به بافت سینه، متناسب با شرایط بدنی فرد، انواع مدل پروتز سينه و هدف نهایی جراحی انتخاب شود. هیچ محل برشی به‌طور مطلق بهترین محسوب نمی‌شود، زیرا هر گزینه در شرایط مشخص می‌تواند انتخاب ایده‌آل باشد. در ادامه به‌بررسی برخی از محل‌های برش کلیدی برای جراحی سینه می‌پردازیم.

• برش زیر سینه  (Inframammary Incision)
• برش دور هاله سینه  (Periareolar Incision)
• برش زیر بغل  (Transaxillary Incision)
• برش از ناحیه ناف  (TUBA – Transumbilical Incision)

برش زیر سینه

برش زیر سینه که در چین طبیعی زیر پستان ایجاد می‌شود، رایج‌ترین روش در جراحی سینه به‌ویژه در عمل‌های مبتنی‌بر پروتز است. این محل به جراح کمک می‌کند تا دسترسی مستقیم و کنترل‌شده‌ای به فضای قرارگیری پروتز داشته باشد، بدون اینکه به ساختارهای حساس اطراف نوک سینه وارد شود. وجود چین طبیعی در این ناحیه کمک می‌کند اسکار نهایی تا حد زیادی پنهان بماند، به‌خصوص در افرادی که حجم مناسبی از بافت سینه دارند.

از نظر فنی، این روش بیشترین دقت را در جای‌گذاری پروتز فراهم می‌کند. جراح می‌تواند پروتز را با کنترل بالا، در جای مناسب تثبیت کند. همین موضوع باعث می‌شود احتمال جابه‌جایی پروتز، عدم تقارن یا نیاز به اصلاح زودهنگام کاهش پیدا کند. به همین دلیل، بسیاری از جراحان این محل را انتخاب اول خود می‌دانند، به‌ویژه زمانی که پروتزهای بزرگ‌تر یا سیلیکونی استفاده می‌شود.

با وجود مزایای قابل توجه، این برش محدودیت‌هایی هم دارد. در افرادی که سینه بسیار کوچک دارند یا چین زیر سینه مشخصی ندارند، پنهان‌سازی اسکار ممکن است چالش‌برانگیز باشد. همچنین در برخی وضعیت‌ها، تغییرات وزن یا افتادگی سینه در آینده می‌تواند موقعیت اسکار را کمی نمایان‌تر کند.

برش دور هاله سینه

برش دور هاله سینه در مرز میان پوست تیره هاله و پوست روشن اطراف آن ایجاد می‌شود، ناحیه‌ای که به‌طور طبیعی اختلاف رنگ دارد و همین تفاوت می‌تواند به مخفی‌شدن جای برش کمک کند. این روش بیشتر برای افرادی مناسب است که قطر هاله سینه آن‌ها امکان ایجاد برش ایمن و کافی را فراهم می‌کند. نزدیکی محل برش به مرکز سینه باعث می‌شود دسترسی مستقیمی به فضای داخلی فراهم شود.

یکی از مزایای مهم این روش، نتیجه ظاهری اسکار در صورت ترمیم مناسب است. در بسیاری از موارد، جای برش پس از بهبود به‌سختی قابل تشخیص خواهد بود. همچنین جراح به دلیل نزدیکی محل ورود به مرکز سینه، کنترل مناسبی بر جای‌گذاری پروتز دارد و می‌تواند تقارن و فرم نهایی را با دقت قابل قبولی تنظیم کند. این برش در برخی موارد هم‌زمان با اصلاحات ظریف هاله یا لیفت محدود نیز استفاده می‌شود.

در مقابل، این روش حساسیت‌های خاص خود را دارد. عبور از نزدیکی مجاری شیردهی و اعصاب حسی باعث می‌شود احتمال تغییر حس نوک سینه یا اختلال در شیردهی، هرچند محدود، مطرح باشد. همچنین برای پروتزهای بزرگ یا سیلیکونی با حجم بالا، این مسیر همیشه انتخاب مناسبی نیست. به همین دلیل، انتخاب برش دور هاله سینه نیازمند ارزیابی دقیق شرایط فرد و تجربه بالای جراح است تا تعادل میان زیبایی و ایمنی حفظ شود.

برش زیر بغل

برش زیر بغل در چین طبیعی ناحیه زیربغل ایجاد می‌شود و یکی از دلایل اصلی انتخاب آن، نبود اسکار روی خود سینه است. در این روش، جراح از مسیر زیر بغل به فضای سینه دسترسی پیدا می‌کند و پروتز را از راهی غیرمستقیم در محل موردنظر قرار می‌دهد. این گزینه برای افرادی جذاب خواهد بود که نسبت به باقی‌ماندن هرگونه جای برش روی سینه حساسیت بالایی دارند.

از نظر عملکردی، این روش بیشتر برای پروتزهای سالینی و در مواردی خاص برای پروتزهای سیلیکونی با ابزارهای اندوسکوپیک کاربرد دارد. مزیت مهم آن، حفظ کامل بافت اطراف نوک سینه و مجاری شیردهی است، زیرا هیچ برشی در ناحیه مرکزی سینه ایجاد نمی‌شود. به همین دلیل، نگرانی‌هایی مانند تغییر حس نوک سینه یا اختلال در شیردهی در این روش کمتر مطرح می‌شود.

با‌این‌حال، محدودیت‌های فنی این برش قابل توجه است. کنترل جراح بر جای‌گذاری دقیق پروتز نسبت به برش زیر سینه کمتر است، زیرا دید مستقیم به بافت وجود ندارد. همچنین در صورت نیاز به جراحی اصلاحی یا تعویض پروتز در آینده، نمی‌توان از همان مسیر استفاده کرد.

برش ناف

برش ناف روشی کم‌کاربرد و خاص در جراحی سینه است که در آن دسترسی به فضای سینه از طریق یک برش کوچک در ناحیه ناف انجام می‌شود. در این تکنیک، جراح با ایجاد یک تونل زیرپوستی، پروتز را به سمت سینه هدایت می‌کند. هدف اصلی از این روش، پنهان‌کردن کامل اسکار در چین‌های طبیعی ناف است.

این روش تنها برای پروتزهای سالینی قابل استفاده است، زیرا پروتز به‌صورت خالی وارد بدن شده و پس از قرارگیری در محل، با محلول پر می‌شود. از نظر ظاهری، نبود هرگونه برش در سینه یا زیربغل می‌تواند یک مزیت مهم تلقی شود. همچنین اعصاب و مجاری شیردهی سینه دست‌نخورده باقی می‌مانند و خطر تغییر حس نوک سینه مطرح نیست.

در مقابل، برش ناف محدودیت‌ها و ریسک‌های جدی دارد. فاصله زیاد محل ورود تا سینه باعث کاهش دقت در ایجاد فضای مناسب و جای‌گذاری پروتز می‌شود. امکان اصلاح یا جراحی مجدد از همان مسیر وجود ندارد و در صورت بروز مشکل، برش جدیدی در ناحیه سینه لازم خواهد بود.

ارتباط نوع و اندازه پروتز با محل برش در جراحی سینه

نوع پروتز یکی از تعیین‌کننده‌ترین عوامل در انتخاب محل برش در جراحی سینه است. پروتزهای سیلیکونی به‌صورت آماده و پرشده وارد بدن می‌شوند و به همین دلیل به برشی با طول و کنترل بیشتر نیاز دارند. این ویژگی باعث می‌شود مسیرهایی مانند برش زیر سینه یا در برخی موارد برش دور هاله، انتخاب منطقی‌تری برای این نوع پروتز باشند. در مقابل، پروتزهای سالینی به‌صورت خالی وارد بدن شده و پس از قرارگیری پر می‌شوند، بنابراین امکان ورود از مسیرهای محدودتر مانند زیر بغل یا حتی ناف را فراهم می‌کنند.

اندازه پروتز نیز به‌طور مستقیم بر محل برش اثر می‌گذارد. هرچه حجم پروتز بیشتر باشد، کنترل دقیق‌تر هنگام ورود و جای‌گذاری اهمیت بالاتری پیدا می‌کند. پروتزهای بزرگ‌تر نیازمند دید مستقیم و فضای مانور بیشتر برای جراح هستند، موضوعی که انتخاب برش‌های غیرمستقیم را محدود می‌کند. در این شرایط، مسیرهایی که امکان دسترسی مستقیم به چین زیر سینه را فراهم می‌کنند، ریسک کمتری از نظر آسیب بافتی یا خطای جای‌گذاری دارند.

علاوه بر نوع و اندازه، شکل پروتز نیز در این تصمیم دخیل هستند. پروتزهای آناتومیک نیازمند دقت بالاتری در جهت‌گیری و تثبیت هستند، زیرا کوچک‌ترین چرخش می‌تواند فرم ظاهری سینه را تغییر دهد. در چنین مواردی، انتخاب محل برش به‌گونه‌ای انجام می‌شود که جراح بیشترین تسلط را بر موقعیت نهایی پروتز داشته باشد.

نقش تجربه جراح در انتخاب دقیق محل برش و نتیجه نهایی جراحی

تجربه جراح نقشی فراتر از اجرای تکنیک دارد و در مرحله تصمیم‌گیری پیش از عمل اثر می‌گذارد. جراح باتجربه می‌داند که انتخاب محل برش باید با آناتومی بدن، نوع پروتز و اهداف زیبایی هم‌راستا باشد. این تشخیص حاصل سال‌ها مواجهه با بدن‌های متفاوت و نتایج بلندمدت جراحی است.

در عمل، تجربه جراح باعث می‌شود ریسک‌های پنهان هر مسیر برش به‌درستی شناسایی شود. برای مثال، جراح کم‌تجربه ممکن است به دلیل درخواست بیمار، مسیری را انتخاب کند که از نظر فنی کنترل کمتری دارد یا برای اصلاحات آینده محدودکننده است. در حالی‌ که جراح آگاه می‌تواند توضیح دهد چرا انتخاب به‌ظاهر جذاب، در بلندمدت به نتیجه مطلوب منجر نمی‌شود. این توان تحلیل، بر کاهش عوارض، بهبود ترمیم و افزایش رضایت بیمار اثر می‌گذارد.

جمع‌بندی

انتخاب محل برش در جراحی سینه بخشی از طراحی کلی جراحی محسوب می‌شود که بر ایمنی عمل، کیفیت ترمیم و رضایت نهایی تاثیر مستقیم دارد. بررسی هم‌زمان آناتومی بدن، نوع و اندازه پروتز و برنامه جراحی، به جراح کمک می‌کند تا مسیری را انتخاب کند که بیشترین تطابق را با شرایط فرد داشته باشد. در واقع زمانی نتیجه قابل اتکا حاصل می‌شود که این انتخاب بر پایه تحلیل تخصصی و تجربه عملی انجام شود.

سوالات متداول